فهرست بستن

آیین رشته و خوشکار را کی به جا بیاوریم؟

ما ایرانیان اهل آیین و مراسمیم تا جایی که گاهی برای خواب و بیداری‌مان هم آیینی تعریف می‌کنیم. خیلی از آیین‌ها با خوراک و نوشاک در ارتباط‌‌ اند؛ یعنی تقریبا کمتر مراسمی پیدا می‌کنیم که در آن جمعیتی دور هم جمع شوند تا تشریفاتی را به جا بیاورند و خبری از خوردن نباشد، حتی اگر این جمعیت شامل دو نفر باشد. انگار که خوراکی بخشی از هویت این آیین‌ها است.

یک روز بعد از ظهر است. خسته و کلافه‌ایم و دنبال راهی برای عبور از روزمرگی و شارژ شدن هستیم؛ که اگر شارژ نشویم شاید حالِ امروزمان را به سختی فردا اضافه کرده‌ایم.

یادمان می‌افتد خوردنی ویژه‌ای در یخچال داریم که نگه‌ داشتیم تا در یک مراسمی جمع و جور و خودمانی با دوستی آن را میل کنیم. دوست‌مان را جوری دعوت می‌کنیم که نتواند رد کند. به او وعده عصرانه دلچسبی می‌دهیم. چای را دم می‌کنیم. بعد از کمی درد دل کردن، کمی غر زدن، کمی خندیدن، الان وقتش است تا این لحظه را جشن بگیریم. آداب آن را به جا می‌آوریم. درِ یخچال را باز کنیم، بوی برنج می‌آید. رشته و خوشکار ساوا را بیرون آوریم. عطر مسحورکننده برنجش از توی آشپزخانه به حال کشیده می‌شود. آماده مراسمش می‌شویم. 

تابه‌ را روی شعله می‌گذاریم و روغن می‌ریزیم. روغن باید خوب داغ شود تا رد تار و پود رشته روی تابه نماند. رشته‌ها و خوشکارها را خیلی نرم توی تابه می‌چینیم. صدای خوش‌آهنگ سرخ شدن می‌آید. عطر و بوی هل و دارچینش در هوا می‌پیچد. رشته و خوشکار را این طرف و آن طرف می‌کنیم تا هر دو طرفشان سرخ شود. رنگشان باید کاملا طلایی شده باشد.

چای را در فنجان می‌ریزیم و رشته و خوشکار را در ظرفی پای آن می‌گذاریم که باید مثل چای، داغ خورده شود. می‌شد کنار چای‌مان قند خسته‌ای باشد از دیروز، پریروز یا حتی سال قبل. اما ما برگ برنده‌ای رو کردیم؛ رشته و خوشکار تازه و دلپذیری داریم همراه چای، انگار آیینی است که برای خوب کردن حالمان به جا آوردیمش. هرچند مثل قند از پیش آماده نبود ولی می‌ارزید که وقت بگذاریم، آداب به خرج دهیم و اجازه دهیم حال خوبمان کاملا قوام بیاید.  

این مراسم را با رشته و خوشکار بدون چای، صبح و حتی در تنهایی هم می‌توان به جا آورد. رشته و خوشکار خودش آیین است؛ چه در صبح، چه در عصر.

پیش‌تر رسم بود که رشته و خوشکار را پنجاهی می‌خریدند و آن را به عنوان تنقلات، به صورت گرم و تازه برای پذیرایی از مهمان آماده می‌کردند. هر پنجاهی ۱۴ عدد می‌شد. این شیرینی لذیذ به مدت یک ماه در یخچال و یک سال در فریزر تازه می‌ماند که البته طعم و تازگی آن مستقیما به کیفیت مواد اولیه‌اش بستگی دارد. ممکن است نگران کیفیت آرد برنجِ رشته و تازگی گردوی داخلش باشیم. اما ساوا محصولی ارایه داده که از این بعد می‌توانیم بدون نگرانی، هر زمان برای عصرانه، میان‌وعده صبح و دورهمی‌های‌مان رشته و خوشکار مرغوب و باکیفیت را در خانه درست کنیم و لذت وافری ببریم.

تجربه‌تان را با ما به اشتراک بگذارید